آیا آموزش وپرورش کنگان نیاز به تجدید نظر در برنامه  های آموزشی اش ندارد!
 حقیر هم می تواند همین چندماه باقی مانده به پایان خدمت 30 ساله آموزش  وپرورش مهرسکوت برلب گزیند و بی تفاوتی را بعنوان بهترین ترفند برای گذران اندک ایام زندگی  درپیش بگیرد.
توضیح اینکه  قبل از این  طی   دوره های مختلف مدیریت  افرادمتفاوت  در باره ی  کم وکیف آموزش وپرورش  مطالبی گفته ویا نوشته ام  وهزینه ی  سنگین آن  پرداخته ام. برایم فرقی نمی کند که" مرئوس"  چه کسی  بوده و یا هستم . اما برایم فوق العاده دردناک است که  کیفیت آموزشی از سوئی واز طرفی قبولی های کنکور شهرستان های  همجوار و یا حداکثر تا دویست کیلومتر آنطرف تر را با  قبولی ها ی کنگان مقایسه کنم...  چند بار و از طرف خود و دوستانی که می توانستند نه تنها در خصوص تغییر بلکه تحول آموزشی نقشی وافر  داشته باشیم . پیشنهاداتی مطرح شد ولی متاسفانه نه آغوش بازی بود و نه گوش شنوائی !
در حالی که ما هنوز در مورد توسعه ی دایره کارگاه  آموزشی در آموزش و پرورش،کنگان تردید داریم و به توسعه سیستم «شوک وتصادف»دل بسته ایم ، اکنون بسیاری از  مربیان  و اولیاء  و خانواده ها ی دانش آموزان در شهرهای استان  محصول تلاش های خود را با رشته های  خود انتخاب  کرده  برمی چنینند، وظیفه ی ما چیست؟
روشن است ما باید درک کنیم که این مرحله موفقیت  بیش از پیش  در شهرستانهای دیگر مرهون تلاش و اهتمامی همه جانبه است  ، که حداقل ازدو دهه پیش تا کنون  ادامه دارد. موضوع آموزش و پرورش تبدیل به یک پیشران برای توسعه  و تبدیل به یک مولد فرهنگی، صنعتی  و متاعی سود آور  در دیدگاههای  موجود دیگران شده است که برای تقویت آن از  صرف هزینه ی مختلف  ابائی نداشته و ریسک های مختلف را متقبل می شوند .
 تجربه دیگران در این راستا و کسب اینهمه موفقیت چیست که ما در قبال تکرار آن عاجزیم ؟  کدام تجربه ی سایر شهرها در توسعه آموزش و پرورش از ابتدا و جایی که در حال حاضر به آن رسیده است از ما بیشتر بوده است؟ چه چیزی مانع می شود که ما  حداقل نتیجه ی مانند آنها داشته باشیم؟
 بنابراین  باید اکنون به دور از فرافکنی  و خرسند بودن به بنری دست جمعی از قبولی های سال گذشته تحصیلی  و عکس هایی از این رتبه و آن رتبه ی سرگروه و درخشش تک نفره  به طور خاص، لازم است همه ی  اولیاء  و  مسئولین دست اندرکار با بررسی آسیب ها و شناسائی راه حل های جدید  و عملیاتی کردن تجربیات انتخاب شده از برخی  ازدلسوزان مجرب فرهنگی شهرمان  ،و اتخاذ تدابیر لازم در تحقق اهداف پیش رو و بهینه سازی سازوکارهای لازم  که می تواند مبنای توسعه  ورشد آموزش وپروش شود به جایگاه و ارزش واقعی دراین عرصه دست یابیم   .
حرف آخر اینکه عزیزانم... " بالله علیکم  "همه ی تقصیرات به عهده دانش آموزان نیست و این ما هستیم که در این راه تا حد زیادی  از آنچه را که لازم  مسیر است فراهم ندیده ایم.



نوع مطلب : تحلیل مقاله، 
برچسب ها : آیا آموزش وپرورش کنگان نیاز به تجدید نظر در برنامه های آموزشی اش ندارد!/نجوای کنگان/najvaye-kangan،
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


نجوا کنگان
دلگیرم از خود با تو نجوا می کنم دریا این سفره ی دل پیش تو وا می کنم
درباره وبلاگ

سلام علیكم اینجانب عبدالمجید اورا متولد1348/6/25- كنگان-محله خور چوری(خیابان استقلال)

مدیر وبلاگ : عبدالمجید اورا
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :